Tien dagen in Tanger

Grand Hotel Villa de France

Tanger is de poort naar Afrika, een havenstad op een boogscheut van Spanje. Slechts veertien kilometer ligt er tussen costa en kasbah. Maar wat een wereld van verschil. Wij gingen er tien dagen logeren.

De naam Tanger komt van tangerines die via de haven hun weg naar Europa vinden. Met zijn medina om in te verdwalen, tajines om van te smullen en roemruchte verleden is deze kleurrijke Marokkaanse stad écht anders.

Het zicht op Tanger vanuit Grand Hotel Villa de France.
Het zicht op Tanger vanuit Grand Hotel Villa de France.

Grand Hotel Villa de France

‘Hoelang blijft u?’ De receptionist kijkt verbaasd. Tanger trekt dagtrippers, hooguit blijf je er een weekend. Tien dagen? Hij herstelt zich, ziet zijn kans en biedt een upgrade aan. ‘Voor een zacht prijsje, uiteraard.’

Het is laagseizoen en de meeste kamers van het statige Grand Hotel Villa de France zijn leeg. We krijgen een suite zo groot als een appartement, één verdiep hoger dan Matisse toen hij hier La Fenêtre à Tanger schilderde.

A window in Tanger

In de gloriedagen van Tanger waren ze hier allemaal: Matisse, Jack Kerouac, Yves Saint Laurent, Vidal Sassoon. De reisgidsen bulken van de verhalen over de Stones die stoned werden in café Baba, of Rita Hayworth die cocktails nipte in het El Minzah-hotel, vlak om de hoek.

Terwijl ik uit Matisse’ raam kijk, begrijp ik de mytische aantrekkingskracht.  Het zachte licht van het najaar kleurt de stad in pasteltinten. De lucht is babyblauw. De roze minaret contrasteert met het diepe blauw van de Straat van Gibraltar. Wanneer de zon zakt, baadt de stad in een gouden gloed.

Kunstenaars en criminelen

Tanger was vanaf de jaren twintig een zone intérnationale. Een hotspot voor expats, spionnen, smokkelaars, homo’s en bedrijven die gebruik maakten van de voordelige belastingswetten. Wilde fuiven, losse zeden, een smeltkroes van kunstenaars en criminelen: those were the days. Met een hoofd vol verhalen trek ik eropuit in de stad.

medina zicht uit grand hotel villa de france

Helaas. Vandaag herinnert niets nog aan het roemruchte verleden.

Toen Marokko in 1956 onafhankelijk werd van Frankrijk eiste het de vrijstaat Tanger op. De bordelen werden opgekuist, alcohol werd verboden en de bedrijven vertrokken overnacht naar Spanje en Zwitserland. De Europeanen, goed voor de helft van de bevolking, verlieten de stad.

De paleizen van de rich and famous zijn ingestort, hun villa’s verwaarloosd. Alleen in El Morrocco Club, restaurant en jazzclub, met de naam en in de stijl van toen, hangen de foto’s van weleer.

Medina

Dat betekent niet dat Tanger doods is. Het is plezierig om te verdwalen in de medina, de oude stad. Een wirwar van smalle straatjes, aangelegd zonder grondplan. Een vestingmuur rondom. Straten met leerlooiers, straten met wevers, een kruidenier, een bakker en een meubelmaker en alles op een zakdoek bij elkaar. Zo moet het leven bij ons ook ooit geweest zijn.

Het is een intrigerende chaos met één centraal plein en één hoofdweg en voor de rest: zoek het maar uit. Na een uur komen we uit op hetzelfde punt en we hebben geen idee hoe we er zijn geraakt. Kasbah, kasbah? vraagt een jongetje. Hij wrijft met zijn duim over zijn wijsvinger. Voor een paar dirham wijst hij de weg naar het paleis van de sultan, nu een museum. 

Er zijn weinig toeristen maar je herkent ze meteen: met het hoofd in de nek zoeken ze de zon. Tevergeefs proberen ze zich te oriënteren, maar in het beste geval zie je een smalle blauwe streep in de lucht. De straatjes zijn te nauw, de huizen raamloos en op elkaar gepakt. Als je je armen strekt, raak je aan beide zijden de gevels. Het ruikt naar hasj in de smalle straatjes. 

Het is een doolhof en af en toe houden we halt. Niet om op adem te komen maar om onszelf gerust te stellen. Je moet er niet aan denken dat er brand uitbreekt. Eindelijk vinden we een poort in de vestingmuur. Ze is op slot.

Wendy

DSC07985 copy

Om vijf uur stipt schalt de stem van de iman over de platte daken. Muselmannen in traditionele djellaba’s, van die lange jurken met een puntmuts, haasten zich naar de moskee. We volgen hen en vinden opgelucht de weg terug naar buiten. In de moskee zelf zijn we niet welkom. 

Op het terras van het bekende Gran Café de Paris blazen we uit bij een muntthee. We slaan op straat het schouwspel gade van schoenpoetsers, gekken, junkies, vechtende mannen en de agente die probeert de zaken in goede banen te leiden.

We zien vrouwen in burka en vrouwen in jeans, vluchtelingen die zakdoekjes verkopen, boerinnen uit het Rifgebergte die op de markt hun oogst aan de man brengen, en keuvelende groepjes mannen, vooral mannen, overal waar we kijken. Ik stel vast dat ik de enige vrouw ben in het theehuis. Tanger telt liefst 800 theehuizen maar de vrouwen blijven thuis.

Ik hoor een toerist vragen naar een lokale hamman en vraag me af of hij zal krijgen wat hij wil. In Tanger is een hamman voor mensen die geen badkamer hebben, niets luxespa of ayurvedabehandeling.

Evgeni Zotov

Gevilde koeienhoofden

Nog zo’n avontuur: een bezoek aan de overdekte markt van Grand Socco. Wees gewaarschuwd: hou je adem in aan de vishal. Zwerfkatten liggen op de loer voor de beste stukjes. Vermijd de hoek van de slagers, waar gevilde koeienhoofden naast stapels levers liggen, tenzij je een sterke maag hebt.

Hetzelfde scenario herhaalt zich voortdurend: een kreukelig mannetje loopt ongevraagd mee om ons te gidsen, tot zeven keer herhalen we: ‘non, merci’ en uiteindelijk loopt hij wat bozig weg. Maar algauw neemt een ander het over: ‘Mon ami, il a un bon restaurant‘ en we gooien een handdoek in de ring. We volgen hem, en stel je voor: hij heeft nog gelijk ook. Het eten bij Le Nabab is heerlijk. 

World Bank Photo Collective

Tanger is een veilige stad. Allah kijkt mee, en wie toch uit de bocht gaat, wordt hard aangepakt door de politie. Zeg dat je uit België komt, en er breekt een glimlach door op de gezichten. Iedereen heeft familie in België. 

‘We zien Marokkaanse Belgen niet graag terugkomen’, zegt Ammar, die ons aanspreekt op straat als we op onze kaart kijken.  ‘Ze gedragen zich als losbollen en denken dat alles is gepermitteerd. Jullie zijn veel te zacht.’

Een paar dirhams

Het is duidelijk dat hij ons ook softies vindt want in plaats van ons te vertellen dat het restaurant dat we zoeken gewoon aan de overkant van de straat is, leidt hij ons via een enorme omweg door een wirwar van steegjes erheen, en vraagt wat dirhams voor zijn welwillende hulp. De snuiter.

Tanger is dubbel zo groot als Antwerpen maar ontvangt de helft van het aantal toeristen. Aan talenkennis zal het niet liggen: we horen Spaans, Frans, Portugees, Arabisch en Engels. Koning Mohammed VI levert inspanningen om meer toeristen aan te trekken. Hij liet aan het water luxeflats, een jachthaven en shoppingcentra verrijzen. Maar de straten zijn leeg tijdens ons bezoek, dat zal tijdens de zomer vast anders zijn.

DSC08035 copy

Tanger is geen makkelijke stad. Zet op je visa-aanvraag dat je journalist bent en je wordt uit de rij gehaald en naar de politie geleid. Het duurt even voor ik me op mijn gemak voel. Het is geen stad die je omarmt. Het is een plek die je zintuigen op scherp zet; perfect voor een avontuurlijke citytrip. Want boeiend en helemaal anders dan je doorsnee zonbestemming, dat is Tanger zeker. 

Julian Henderson CC.20

15 DINGEN OM TE DOEN IN & OM TANGER

Cinema Rif. Deze hippe cinema-slash-café een plek waar Europeanen zich thuisvoelen. Het jonge publiek kijkt verveeld zoals het hipsters betaamt, terwijl ze koffie en muntthee drinken. Veel studerende prille twintigers die opvallend vrij met elkaar omgaan. Deze Belgen vinden er hun biertje, al zijn we de enigen die drinken.

16931963026_b5c7c31e2c_z.jpg

Gran Socco. De cinema ligt aan de Gran Socco, officieel het ‘Place du 9 avril 1947’. Het plein is de link tussen de oude stad en de nieuwe, het hart van Tanger met de ingangen van de medina en een overdekte markt.

DSC08020 copy

Cap Spartel en de Herculesgrotten. Het meest noordwestelijke punt van Afrika, bekend omdat Hercules er kwam uitrusten na het vervullen van zijn 12 werken.

Cuevas_de_Hércules,_Cabo_Espartel,_Marruecos,_2015-12-11,_DD_22-24_HDR

Cap_Spartel.jpg

Tarifa. Met de ferry ben je op een halfuur in dit Spanje kustdorpje. De overtocht duurt een half uurtje en kost ongeveer 70 euro. Tickets zijn te koop op tal van plaatsen in de haven.

Playa_de_Tarifa,Tarifa_(Cadiz).jpg

Sint-Andrews Church. De anglicaanse kerk met bijzonder mooie begraafplaats in het groen. Lees de opschriften op de graven: RAF-piloten, Times-correspondenten. Ben je er op zondag? Woon een mis bij. De zwarte gemeenschap komt er vieren en je voelt je er erg welkom.

DSC08023 copy

El Morocco Club. Zeldzame plek met een wijnkaart. Live jazz op dinsdag. Het eten is goed, het interieur warm en stijlvol. Let op de foto’s in de kelderbar: spot de beroemdheden.

14322455_908595965911785_7642386480755935107_n.jpg

Joods kerkhof. Dit kerkhof, verborgen achter een poort in de medina, telt 1000 graven – de meesten verzakt en overwoekerd. De oudste graven dateren uit de zestiende eeuw, de meest recente uit de jaren veertig. Sindsdien verlieten de meeste joden de stad.

Cementerio_judío,_Tánger,_Marruecos,_2015-12-11,_DD_30

Café Hafa. Het beroemdste café van Tanger, waar de Beatles kwamen blowen, uitkijkend over de baai. Bekend om zijn muntthee. Uitblinkend in eenvoud: plastieken stoelen en snacks op de kaart. Kenmerkend zijn de terrassen op verschillende niveaus en blauw/witte muren. 

15009961225_3a90c787bd_z

Fenische graven. Vlakbij Café Hafa, op een klif met uitzicht over het water, vind je deze opvallende graven van 1500 voor Christus. Geen inkom, gewoon vrij toegankelijk en helaas ook flink verwaarloosd. De graven zijn gevuld met water en afval.

Kasbah Museum. Het vroegere huis van de sultan, met knappe mozaïeken en een Andalusische binnentuin. Een klein museum, inkom bedraagt 1 euro.

10868025_1588569864712473_4631132360244140070_n.jpg

Boutique Majid. Een opvallende antiekwinkel, met een bijzondere eigenaar. Sinds drie decennia verkoopt Abdelmajid een knappe selectie tapijten, textiel, juwelen, keramiek en hout.

las chicasLas Chicas Design. Bezoek ook Las Chicas Design, aan de andere kant van de kasbah, een conceptstore met modern design en artisanale producten “Made in Morocco”.

Adam Jones CC 2.0-American_Legation_Tangier,_reception_room

American Legation Museum. Het zal Trump misschien verrassen maar Marokko was in 1787 het eerste land dat Amerika erkende. Het American Legation is het eerste diplomatische centrum van de VS. De oudste bondgenoot van Amerika is een moslimland, zo zie je maar. Met het schilderij van Zohra, die de Marokkaanse Mona Lisa wordt genoemd.

Chefchaouen. Het blauwe dorp, ligt op twee uur rijden van Tanger. Een toeristische trekpleister aan het Rifgebergte. Rondom het fotogenieke dorpje liggen cannabisvelden maar let op: drugs gebruiken is er illegaal. 

chefchaouen-1921173_960_720.jpg

PRAKTISCH

WANNEER REIS JE BEST? De lente is ideaal. Tijdens de winter zijn er weinig toeristen. In de zomer is het heet. Tijdens ons verblijft in de winter schijnt het weer bijzonder moeilijk te voorspellen want de sites zitten er elke dag naast. Heeft het te maken met de ligging, aan de Straat van Gibraltar, waar Afrika en Europa elkaar ontmoeten? Beetje regen, beetje zon maar wel tien, vijftien graden warmer dan in België tijdens de winter. Vermijd de ramadam: je vindt geen eten bij daglicht en alcohol wordt uitsluitend in de duurste hotels verkocht.

VLIEGEN? TUI fly vliegt vanaf 111 euro retour. De vlucht duurt drie uur. Het is in Marokko een uur vroeger.

LOGEREN? Het Grand Hotel Villa de France is een aanrader. Een vijfsterrenhotel, maar met 90 euro per nacht betaalbaarder dan een Europese vijfsterrenkamer. Ook de riads, zoals Hotel Nord Pinus, zijn de moeite maar reken op 210 euro per nacht. Een riad is een pension volgens de Moorse traditie dat schoonheid vanbinnen zit, met binnenpleintjes en de fijnste mozaïeken. Op Booking.com vind je tal van meer betaalbare opties.

Adam Reeder necklaces

ETEN? In de medina vind je restaurants die heerlijke tajines serveren. Het Italiaanse Paolo é Ana vormt een warme Europese oase (wij gingen er drie keer terug). Of bestel een lam tagine bij Le Nabab in de medina maar probeer het restaurant niet op eigen houtje te vinden, dat lukt je toch niet. Vraag je weg aan de locals. 

Aanrader is ook Le Saveur du Poisson, waar je vier gangen vis en versgeperst pruimensap krijgt voor 17 euro per persoon. Eten wat de pot schaft maar superlekker, en misschien krijg je ook souvenirs mee naar huis: een houten bestek en een aarden kop – zomaar, zonder complimenten. 

DRINKEN? Alcohol in Tangers? It’s complicated. De betere hotels hebben alcohol in de minibar maar wanneer we een glas wijn bij de tajine vragen, zegt de ober: ‘No alcohol in the medina’, zijn handen verontschuldigend in de lucht geheven. Carrefour haalde het aanbod uit hun rekken na protest. Een simpele vraag op Lonely Planet: ‘Waar kan je alcohol kopen in Tanger?’ ontaardt in een discussie over de gevaren/merites van alcohol. Het antwoord is: bij Casa Pépé. Pépé wikkelt onze fles Grey Goose in een papieren zak én verbergt die in een plastieken zak. Hoeft niet, zeggen we maar hij staat erop. ‘Croyez-moi, c’est mieux.’ Paolo, van het geweldige Italiaanse restaurant Ana è Paolo, toont zijn licentie. ‘We mogen geen alcohol serveren aan moslims, overheidsbevel. Maar hoe weet je wie moslim is?’ 

PRAKTISCH? Een visum aanvragen is niet nodig maar neem je reispas mee. Eén Marokkaanse dirham is 0,8 euro.

 

Deze reportage verscheen eerder in Het Laatste Nieuws.

Fotocredits: foto’s door mezelf genomen, behalve (3) Woman in Medina CC 2.0 Picture Wendy – (4) Tanger Market CC 2.0 Adam Reeder – (5) Medina evening CC 2.0 Julian Henderson – (6) Shopkeeper CC 2.0 World Bank Photo Collective – (8)  Cinema Rif CC 2.0 M. Hobl – (9) Herculesgrotten CC 4.0 Diego Delso – (10) Cap Spartel CC 4.0 Lkadi Adil – (11) Tarifa  Wikipedia – (13) El Morocco Club op Facebook(14) Fenisische graven – (15) Café Hafa CC 2.0 Katie Bordner – (16) Boutique Majid op Facebook – (18) – American Legation Museum Adam Jones CC 2.0 – (17)  Las Chicas Design op Facebook – (20) Pixabay Chefchaouen – (21) Buitenwijken Wikipedia – (22) – Berbervrouwen van het Rif CC 2.0 Evgeni Zotov

 

Advertenties

2 gedachtes over “Tien dagen in Tanger

  1. Ik was 3 jaar geleden in Tanger met een Marokkaanse vriendin en vond dat een hele toffe ervaring. Het was in feite de reis die ervoor zorgde dat ik eindelijk op mijn bijna 50ste wat vaker een stapje buiten de landsgrenzen durfde te zetten.
    Wij waren er tijdens de kerstvakantie en vond het klimaat daar toen heerlijk. In de zomer wil ik er echt niet komen hoor!
    Van mensen die ons hun diensten aanboden hebben wij totaal geen last gehad, maar dat kwam wellicht omdat mijn gezelschap van Marokkaanse afkomst was. Dat was echt wel buiten het feit dat ze een heerlijke dame is, erg handig omdat ze de taal spreekt en omdat we zo toegang hadden tot bijvoorbeeld een Marokkaans verlovingsfeest van een nicht van haar.
    Ik ben er maar enkele dagen geweest, ik weet niet of ik er 10 dagen vol zou krijgen. Toch niet in de stad alleen.
    Opvallend vond ik er dat de talrijke zwerfkatten zo weinig schuw waren – hier blijven die liefst veilig op een afstandje van mensen maar daar dus totaal niet, dat ze overal frieten bij serveerden, en dat ze er hun taxi’s zo efficient vulden – 1 chauffeur + 6 tot 7 passagiers!.
    Ik sla je tips alvast op voor als ik er nog een keertje kom!

    Liked by 1 persoon

    1. Waw, zo’n feest zou ik ook wel eens willen meemaken – wat een voorrecht. En wat fijn dat Tanger je smaak voor reizen heeft aangewakkerd 🙂 … Dank voor je reactie!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s